Celem procesu technologicznego jest katalityczna depolimeryzacja odpadowych tworzyw sztucznych (poliolefin) i uzyskanie syntetycznego oleju parafinowego (polioleju) o parametrach i własnościach zbliżonych do olejów normowych, dostępnych na rynku. Surowcem są powszechnie dostępne segregowane odpady poliolefinowych tworzyw sztucznych. Głównie opakowania i odpady poprodukcyjne typu PE – polietylen, PP – polipropylen, PM – polimetakrylan metylu, PB – poliizobutylen, oraz warunkowo domieszki PS – polistyren.

W procesie depolimeryzacji długie łańcuchy polimerów pękają w obecności katalizatora w sposób statystycznie przypadkowy, w konsekwencji czego otrzymujemy następujące frakcje:

• frakcja gazowa 6-12%
• frakcja benzynowa 25-25%
• frakcja olejowa – 30-60%
• parafina 15-30 %

Produktem jest mieszanina węglowodorów, w Systematycznym Wykazie Wyrobów zakwalifikowana pod pozycją SWW 1249, z chemicznego punktu widzenia będącą parafiną syntetyczną. Taki produkt jest kwalifikowany do grupy wyrobów ekologicznych ze względu na brak lub śladowe zawartości siarki, chloru, azotu i wody. Jest on doskonałym paliwem zarówno do produkcji prądu w generatorach jak i surowcem do produkcji energii cieplnej w tradycyjnych piecach olejowych.